W praktyce najczęściej stosuje się rury o średnicy DN16 w instalacjach do pięciu kolektorów oraz DN20 w większych systemach. Taka średnica pozwala na optymalny przepływ, minimalizując jednocześnie straty ciepła i obciążenia hydrauliczne.
[Wersja PDF]
Najpopularniejsze opcje dostępne obecnie na rynku to: Krzem krystaliczny – zarówno w formie monokrystalicznej, jak i polikrystalicznej. Krzem amorficzny – wykorzystywany w panelach cienkowarstwowych. Związki półprzewodnikowe takie jak tellurek kadmu (CdTe) oraz CIGS.
[Wersja PDF]
Najczęściej stosuje się rury nominalne DN16 lub DN20, gdzie wybór zależy od wielkości instalacji i ilości kolektorów. Prąd przepływu glikolu powinien mieścić się w zakresie około 0,4-0,7 m/s, aby zachować optymalną pracę instalacji. Materiały przewodów to kluczowy wybór.
[Wersja PDF]
Metale ciężkie i toksyczne składniki: ołów (luty), srebro (siatki), miedź; w cienkowarstwowych – CdTe (kadm), CIGS (m. Gazy i dymy przy delaminacji/pożarze folii EVA i backsheet (PVF/PVDF) – możliwy HF/VOC → konieczny skruber i odpylanie.
[Wersja PDF]
Menu
